OpSPraak: Passend onderwijs = Goed onderwijs?

Er was eens een goed en eenvoudig onderwijssysteem. Kinderen met een beperking (bijvoorbeeld een handicap of autisme) gingen naar het speciaal onderwijs. Hier kregen ze intensievere zorg in een kleinere klas. Dit systeem kostte wel een beetje geld. Vanaf de jaren tachtig beschouwen achtereenvolgende kabinetten onderwijs (en eigenlijk de gehele publieke sector) als kostenpost in plaats van investering. Staatssecretaris Dijksma bedenkt in de jaren negentig het 'passend onderwijs': kinderen met een beperking kunnen beter naar een gewone school. Kwestie van wat meer aandacht door de leraar en het komt allemaal goed. Niet dus, volgens Van Dijk.

Hoe moet het dan wel? Van Dijk: "Het standpunt van de SP is dat bepaalde kinderen altijd speciaal onderwijs nodig zullen hebben. Goed onderwijs betekent een kind leren om zelfstandig te worden, voor te bereiden op de arbeidsmarkt en kritisch leren nadenken. De SP streeft naar kleinschaligheid, nabijheid en wil dat de ontwikkeling naar toetsfabrieken stopt. De afrekencultuur en economisering van het onderwijs is funest." Dus: managers uitschakelen, kleinere scholen, geen prestatieloon voor leraren en geen bezuiniging op speciaal/passend onderwijs (of hoe je het ook noemt). Een ander geluid in deze tijden van crisis met inherente bezuinigingen. Voor het vierde achtereenvolgende jaar worden leraren op de nullijn gezet en wordt 360 miljoen van de onderwijsbegroting met de kaasschaaf afgeschraapt. Tot slot, hoe de onderwijsplannen van de SP te financieren? Van Dijk antwoordt kort en bondig: "Hypotheekrenteaftrek, defensie, banken. Er is ruimte genoeg."